Start Home Jongeren Kids Jongeren Wijk Aanpak Back on Track Aanmelden & Contact

Terug naar site Bedrijf&Samenleving

Interview

 


Wat is het mentorproject- jongeren aanmelden training Time2ShineHaarlem-home interview

Wat gebeurt er als je een jongere (15-23 jaar) met problemen laat begeleiden door een mentor uit het bedrijfsleven? De problemen verdwijnen heus nietals sneeuw voor de zon, maar ze worden wel inzichtelijk gemaakt. Stapje voor stapje wordt steeds duidelijker welke weg voor hem/haar de beste is.


Een goed voorbeeld is Rik de la Rie (19 jaar) met zijn mentor Marie Louise Bienfait. In het dagelijks leven is zij labelmanager bij een confectiebedrijf. Ze heeft Rik al vijftien maanden onder haar hoede.


Hoe zijn ze eigenlijk bij het project gekomen?

Marie Louise: “Via een vriendin van mij. We zijn allebei van origine verpleegkundige en het leek haar echt iets voor mij. Dit project wordt ondersteund door het Oranjefonds en ik dacht bij mezelf: laat ik het maar proberen.”

Rik: “Mijn problemen begonnen toen ik op de middelbare school zat. Ik had geen zin meer om naar school te gaan, ging blowen en kreeg een gameverslaving. Uiteindelijk ben ik, via een leer- en werktraject voor jongeren met problemen, een koksopleiding gaan volgen. Mijn maatschappelijk werkster van Jeugdzorg vertelde over het mentorproject. Het leek me goed om het gewoon te proberen.” Bij het mentorproject is het de bedoeling dat de mentor bereid is minimaal een jaar de jongere te begeleiden. De ontmoetingen vinden eens per twee weken plaats. Het is natuurlijk wel belangrijk dat er een klik is, anders werkt het niet.


M: “Onze eerste afspraak was in een broodjeszaak. Dat was best spannend want we wisten niet van elkaar hoe we eruit zagen. Toen bleek dat we de enige mensen in de hele zaak waren.”


R, lachend: “Ja, het was net een blinddate en het klikte eigenlijk meteen. In dat gesprek heb ik uitgelegd wat er op dat moment in mijn leven speelde en wat ik wilde.”


M vult hem aan: “Rik had al een heel plan bedacht. Hij wilde het leger in bij het korps commandotroepen.


R: “Het was mijn idee om meteen lekker hoog te beginnen, bij de elitetroepen. Marie Louise vroeg of ik eigenlijk wel aan sport deed. Ik dacht dat één keer in de maand trainen wel genoeg was.”


M: “Het was toen januari en ik zag een lange dunne jongen op een scooter. Er moest nog veel gebeuren. We zijn samen drie maanden lang gaan trainen. We

liepen de coopertest en renden met bepakking door de duinen.”


R: “Thuis deed ik nog sit ups en push ups.”


M: “Mijn buurman heeft bij de commando’s gezeten en het leek me goed dat Rik met hem zou praten. Na dat gesprek dacht ik: dat zou mij niets lijken. Maar Rik was juist nog enthousiaster geworden.”


R: “Ik had er zin in.”

Op zijn 19e verjaardag ging Rik naar de toelatingsdagen.Het bleek uiteindelijk te zwaar voor hem. Alwas hij erop voorbereid, dat was best een teleurstelling. En wat nu?


R: “Ik kreeg er nog een probleem bij toen ik werd geconfronteerd met een telefoonrekening van ruim € 1.600,--.”


M: “Hij bleek aan een heel ongunstig telefooncontract vast te zitten. Het leek me toen beter dat hij een baan zou zoeken om eerst zijn schulden af te betalen.”

R: “Ik heb een half jaar als stratenmaker gewerkt. Dat beviel heel goed, ik had alleen een oneerlijke baas. Hij beloofde me een opleiding en nog meer, maar dat kwam er niet van. Op een dag kreeg ik zomaar te horen dat hij geen werk meer voor me had.”


M: “Daarna heeft Rik nog verschillende andere banen gehad. Op zich goed, omdat hij zo veel werkervaring heeft opgedaan en beter weet wat hij wil. Het is een temperamentvolle jongen, die zijn spanning moet afreageren. Het liefst in een fysieke baan. Ik ben heel

trots op hem, want hij gaat nu naar de sportschool om zijn spanning af te reageren. Beter daar als thuis.”


Wat zijn de toekomstplannen?

R: “Ik woon nu nog bij mijn moeder. Mijn bedoeling is om een vaste baan te vinden en de rust te krijgen om mijn eigen leven op te bouwen.”


M: “Werken vinden in iets wat hij echt wil. En Rik moet leren incasseren, zo is het leven. Vandaag werd ik ook op mijn werk opgebeld door iemand die aan het tieren was. Ik hield de hoorn bij mijn hoofd vandaan en trok het me niet persoonlijk aan. Het had niets met mij te maken, die vrouw was gewoon overspannen.”


Rik luistert geïnteresseerd en knikt instemmend. Hij lijkt te snappen wat zijn mentor bedoelt. Het is duidelijk te zien dat de twee een goede band hebben.


Zouden ze het anderen aanraden aan het project mee te doen en wat levert het je als deelnemer op?

R: “Het levert je op wat je er zelf in stopt. Je moet gemotiveerd zijn en een open instelling hebben. Je moet het gewoon doen om te ervaren hoe het is. Ik raad het

iedereen met schoolproblemen aan.”


M: “Ik vind het een ontzettend leuke ervaring. Je komt met iemand in contact met veel bagage. Met een positieve inzet kun je samen veel bereiken. We hebben stukje bij beetje veel op een rijtje gekregen. Ik ga richting de vijftig en hij is negentien. Toch ben ik niet zijn moeder. Het is voor mij veel makkelijker om Rik te begeleiden dan mijn eigen kinderen. Je staat toch verder van elkaar af.”

Rik is het daar helemaal mee eens. “Ze is mijn moeder niet en zo zie ik haar ook niet. Ik neem van haar wel gemakkelijker iets aan.”


M: “Klopt, en uiteindelijk moet jij beslissen wat je wilt met je leven. Het heeft op zoveel meer betrekking als alleen werk. Het gaat over relaties en over hoe jij dingen oplost.”


Marie Louise Bienfait is één van de 70 mentoren, die zich inzet voor jongeren uit Haarlem en Omgeving.


Ook zin en tijd om een jongere te begeleiden? Of ben je een jongere met problemen en wil je aan een betere toekomst werken? Neem contact met ons op, misschien is het mentorproject iets voor jou.


Dit project wordt mogelijk gemaakt door het Oranjefonds